Il-Kavallieri ta' Malta

Minħabba l-ħabta tas-870 sal-1530, Malta kienet taħt il-ħakma Għarbija, imbagħad taħt in-Normanni u s-suċċessuri tagħhom. Kien perjodu ta’ bidla profonda kulturali u lingwistika li stabbilixxa l-fondazzjonijiet tal-identità Maltija moderna.

Il-ħakma u l-insedjament Għarbi (870–1091)

Fl-870, forzi Għarab (l-Agħlabidi) mill-Afrika ta’ Fuq ħatru Malta, u temmew il-kontroll Biżantin. L-insedjament Għarbi kien vast: ismijiet tal-postijiet bħal Imdina (minn Medina, “il-belt”), Mellieħa, Siġġiewi u oħrajn joriġinaw mill-Għarbi. B’mod aktar profond, il-lingwa Għarbija mitkellma f’Malta Medjevali hija l-għerq tal-Malti modern, li jagħmilha l-unika lingwa Semitika miktuba bl-alfabett Latin.

Il-wirt lingwistiku

L-Għarbi għadu mdaħħal fil-vokabularju Malti: kliem komuni bħal ħobż, ilma u dawl, u mijiet ta’ ismijiet tal-postijiet, jiġu direttament mill-Għarbi, anki meta borrows mill-Taljan u l-Ingliż żdiedu aktar tard.

Il-wasla Normanna (1091–1300)

Il-Konti Ruġġieru tan-Normandija, li kien qed imexxi l-Kristjanizzazzjoni ta’ Sqallija, wasal Malta fl-1091 u inkorpora l-gżejjer fir-Renju Normann ta’ Sqallija. Minn dak il-punt, l-orientament kulturali u reliġjuż ta’ Malta reġa’ lura b’mod deċiżiv lejn l-Ewropa Kristjana, għalkemm il-ko-eżistenza Għarbija-Normanna baqgħet għal ġenerazzjonijiet.

Il-perjodu Medjevali (1091–1530)

Għal aktar minn erba’ sekli, Malta segwiet il-fortuni ta’ Sqallija, tgħaddi taħt il-ħakma Sveva, Anġevina (Franċiża) u Aragoneża (Spanjola). L-Imdina baqgħet il-kapitali ffortifikata, is-sede tal-isqof u tan-nobbiltà.

Il-fewdaliżmu u l-agrikoltura

Is-sistema feudali ġabet nobbiltà li kellha l-art u ekonomija agrikola strutturata, anki jekk spiss sfruttanti, ibbażata fuq il-qamħ, ix-xgħir, il-ħarrub u l-qoton.

It-tmiem tal-perjodu Medjevali

Sal-1530, il-pressjoni Ottomana u l-bilanċ li kien qed jinbidel tal-qawwiet Mediterranani mbuttaw lill-Habsburgi Spanjoli jagħtu Malta lill-Ordni ta’ San Ġwann.